To teraz wstań i powiedz coś o sobie

O matko, jak ja nie lubiłam tego momentu na lekcjach. Wstawałam i mówiłam zlepek rzeczy przetworzonych z tego, co ktoś wcześniej powiedział. W nowej szkole to zazwyczaj było:

„cześć, jestem Ania, wcześniej chodziłam do gimnazjum nr 2. Wybrałam klasę humanistyczną, bo lubię historię”.

Wcale jej nie lubiłam.

 

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Drzemka. #nap #drzemka #Lipsko #pierwszapomoc #firstresponder

Post udostępniony przez design | paint | calligraphy (@panizuczek) Wrz 16, 2017 o 6:55 PDT

Potem przyszedł czas na szkolenia. Tam, bez dużo starszego nauczyciela, człowiek miał więcej luzu. Można się było dać ponieść szaleństwu, szczególnie jak trzeba było przy przestawianiu się dodać jakiś fakt o sobie.

„Cześć, jestem Andzia. Umiem wsadzić całą pięść do ust”.

Umiałam. Serio. Teraz trochę się boję. Nie wsadzenia. Tego, że nie wsadzę.

Następnym etapem było napisanie o sobie czegoś mądrego w CV. Dobra, wiecie, że to raczej nudne, więc nie będę się rozpisywać co tam było. To nie to, że nie jestem dumna ze szkół, jakie skończyłam. Jestem. Ale to naprawdę nudne.

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

Nic nie poradzę, że dziś jest różowa środa u @inuinka inktober u @pannalola i jeszcze Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego – jesteście dziś skazani na spam! Wiecie, to bardzo ważna rzecz. Nie spam, tylko zdrowie psychiczne. Siniaki widać. Ból głowy czujemy i inni też go czują, więc nam współczują. Jak boli nas ząb to dentystka widzi że po prostu zrobiła nam się w nim czarna dziura więc też wszystko jasne. Ale tego, jak boli dusza nie widać. Jak mówimy że nie radzimy sobie w życiu to słyszymy "weź się w garść". Jak jesteśmy smutni i kolejny dzień płaczemy w pracy w kącie to ludzie mówią nam "rozchmurz się!". "Dziękuję, słodki jeżu, że ja wcześniej na to nie wpadłam, nie musiałabym tyle wydawać na psychologa!" – mam czasem w myślach, ale przez łzy to nie brzmi tak super sarkastycznie jak w głowie. ________________ Zwróćcie uwagę na osoby w waszym otoczeniu. Może potrzebują pomocy, a są zagubione. Zwróćcie też uwagę na siebie. Dajcie sobie przyzwolenie na chwilę słabości. Dajcie sobie popłakać. Dajcie sobie czas na coś miłego. A przede wszystkim dajcie sobie 10/10. ________________ Moim self-care dziś był makijaż i głupie miny w parku. W planach mam jeszcze głaskanie psa @ciociazosia i wspólne jedzenia nachosów z moim super sosem serowym. Wy też zróbcie dziś coś dla siebie. . . . . #worldmentalhealthday #calligraphy #calligraphylove #handwrithing #calligraphyart #instacalligraphy #moderncalligraphy #handlettered #handlettering #letteringlove #modernlettering #handletteringpractise #dailylettering #calligrafriends #letteringcommunity #createeveryday #cornersofmyworld #createyourhappy #youareenough #creativehappylife #creativeliving #beautifulthings #natureiscalling #thehappynow #fallvibes #colorsoffall #mentalhealth

Post udostępniony przez design | paint | calligraphy (@panizuczek) Paź 10, 2018 o 8:51 PDT

Teraz mam najwięcej luzu do napisania czegoś o sobie. W końcu stworzyłam sobie swoje miejsce, swój azyl w którym mogę biegać bez majtek. O ironio, kiedy już mogę napisać cokolwiek najbardziej nie wiem co powiedzieć. Ale skoro już tu jestem to wstanę z tego wirtualnego krzesła i powiem coś o sobie:

Cześć, jestem Andzia. To nie od Andżeliki, tylko od Anny. Ludzie mówią, że mam talent, a ja ich nie słuchałam. W końcu to do mnie dotarło. Mówią też, że jestem zabawna. Z tym akurat zgadzam się bez wahania. Czy jestem szczęśliwym człowiekiem? Nie wiem. Ale chcę nim być. I moje staranie się i bycie szczęśliwym człowiekiem zaczyna się tutaj. Nie wiem, gdzie idę, bo to dopiero początek mojej drogi z blogiem (i w sumie z życiem) ale wiem, że jestem na dobrej drodze. I zapraszam Was, Ciebie i każdego z osobna żeby zobaczyć jak ta droga będzie wyglądać.

Czas start!